donderdag 5 november 2015

Gebedsdagen ECM-Spanje

Afgelopen vrijdagmiddag reden we naar Segovia, om daar het weekend door te brengen. In een werkelijk prachtige omgeving ontmoeten we onze Spaanse collega's. Velen van hen hadden we een jaar lang niet gezien en het weerzien was écht goed!

Een weekend lang konden we luisteren naar elkaars verhalen! Het was fijn om meer tijd te hebben voor een wat diepgaander gesprek, dan via Skype, telefoon of mail. Het was goed om met elkaar te bidden en elkaar te zegenen. Het was heerlijk om de kinderen te zien genieten van hun eigen programma, van de andere kinderen en van de herkenning die ze bij elkaar vonden. Het was een bemoediging om twee nieuwe families in ons midden te hebben. Kortom, het was goed om er te zijn!

We zijn erg geraakt door twee dingen en dat willen we graag met jullie delen.



Het eerste was een gebeurtenis op zaterdagavond. Terwijl wij met elkaar het avondmaal vierden in de centrale eetzaal, schoof er naast ons een andere groep aan, compleet uitgedost in Halloweenstijl. Met veel lawaai en schaamteloze bewoordingen werd er de spot met ons gedreven. Ondertussen ervoeren wij iets heel anders, namelijk een geestelijke strijd. In de Bijbel wordt duidelijk aangegeven dat er een geestelijke strijd gaande is, tussen het goede en het kwade, tussen het leven en de dood en op dat moment ervoeren we dat heel duidelijk. Juist op dát moment, terwijl wij mochten denken aan het feit dat Jezus ons het (eeuwige) leven gaf, kwam deze groep binnen, een groep die het feest van de dood vierde. Het contrast kon niet groter zijn  ...

Het tweede wat ons erg aangesproken heeft, maar ook een enorme bemoediging was, was de uitspraak van een collega. Tijdens een zogenaamd ronde-tafel-gesprek werden er ervaringen uitgewisseld tussen collega's die al langere tijd op het veld zijn en zij die net begonnen zijn. Eén van de 'ervaringsdeskundigen' gaf op de vraag wat hij in al die jaren gedaan had, het volgende antwoord: "Ik heb helemaal niets gedaan ...". Dat lijkt uiteraard wat vreemd, maar niets is minder waar. Hij liet zijn antwoord vergezeld gaan met de volgende uitleg. "Als wij mensen een relatie aan zien gaan met de Vader, als hen zien groeien in hun geloof of mensen ontmoeten die geinteresseerd zijn in het volgen van Jezus, dan is dat heel bijzonder! Er zit niets van ons bij, het is absoluut niet ons werk. Het is enkel en alleen genade van God, dat juist wíj daar getuige van mogen zijn, maar het is en blijft Gods werk. Wij kunnen er niets aan af doen en we kunnen er niets aan toevoegen." Theoretisch kenden we deze waarheden natuurlijk, maar het kwam weer even heel dichtbij. Genade dus, dat we dit werk mogen doen en genade dus, als we vruchten mogen zien ...

Inmiddels is het al weer donderdag en gaat het leven van alledag gewoon verder, maar toch, deze twee dingen blijven 'hangen' in onze gedachten. We denken er rustig nog even verder over na ...

0 reacties:

Een reactie posten

Copyright © 2015 Viva España
| Distributed By Gooyaabi Templates